Showing posts with label CaptureD. Show all posts
Showing posts with label CaptureD. Show all posts

12 November 2021



- مهدی سحابی، موزه‌ی هنرهای معاصر، پاییز ۱۴۰۰ -

17 July 2020

شبیهِ اون روباه قرمز که از ناکجا می‌افته پهلوی این خواب‌زده‌ی بی‌خبر.
Shaun Tan, “Fox”, 2018.

24 April 2017

Here's to the mess we make.


[ La La Land, Damien Chazelle, 2016 ]

03 December 2015

از مجموعه‌ی تصاویر «تمام آن‌چه که من م» ؛ قسمت چندم


تصویرساز: Ward Brackett

× دو متر اون‌طرف‌تر، بارونِ چندساعته داشت بند می‌اومد و تمام اون چند ساعت، دراز کشیده‌بودم و به رفتن فکر می‌کردم؛
«رهاش کن بره رئیس.» با صدای بلند، از بین زردها و نارنجی‌ها راه‌م رو بکشم برم؛
فقط که تموم شه معلق‌بودنِ بی‌انتها.

20 November 2015

از مجموعه‌ی تصاویر «تمام آن‌چه که من م» ؛ قسمت چندم


تصویرساز:
Jean-Jacques Sempé

× مثل دو نفر ره‌گذرِ غریبه که یک عصرِ بارانی، توی پیاده‌رو، به هم می‌رسند و می‌گویند «پخشِ اسب»

23 October 2015

از مجموعه‌ی تصاویر «تمام آن‌چه که من م» ؛ قسمت چندم


× بی‌نظیرترین و وصف‌حال‌ترین سکانس تاریخ دنیا

01 September 2015


تصویرساز: Saul Steinberg

× همون وقتی که لی‌لی به گوش‌م بود و اشک‌هام رو پاک کرد؛
«می‌دونستی تا حال‍ا نتونسته‌بودم جلوی کسی گریه کنم؟»
یه کم بعد از این که آسمون رو نگاه می‌کردیم و لب‌خندِ کج به دهن.

14 August 2015



پی‌نوشت. After all ، هنوز هری‌پاترهای ستاره و «استانبول» و «ناتور دشت»ِ موبو هستن که فکر کردن به‌شون باعث شه احساس زنده‌بودن کنم. حتا اگه تا صدهزارسال دیگه هم حوصله نکنم برم سراغ‌شون و بخونم، صرفِ وجودشون ه که حال‌م رو وسط این روزها قابل‌تحمل می‌کنه.